کوه پراو

ای پراو سربلند، ای بام کرمانشاهان.

 آنگاه که سایه سیاه شب وافول آفتاب برسردیگرکوههاافتاده است، توهمچنان سربه فلک کشیده ای ونور راطلب می کنی،

 واینچنین است که تاج طلایی نورخورشیدبرقله رفیع تومیدرخشددرحالیکه دیگرکوههادرسایه غروب،تیره ومغمومند.