هرچقدر درراه حفظ ثروتهای زیست محیطی اعم ازدریاچه ورودخنه وچشمه تاجنگل بیشه ومراتع هزینه شود در طولانی مدت آثارارزشمندبسیاری درپی دارد.
درگوشه کنارجهان مشاهده می کنیم کشوری یک نوآوری یایک هزینه هنگفت برای حفظ یاایجادیک فضای طبیعی وسالم برخودتحمیل داشته که درظاهرباعقل اقتصادی جوردرنمی آیدامابعدازگگذشت مدتی برکات آن برای دیگران مشهودمی گردد.
مثالهای زیادی دراین موردهست مثلاساخت باغهای عمودی طبقاتی درایتالیاکه فضای سبزشهرهای پرتراکم رابصورت عمودی افزایش داده است.
گاهی نیزسیاست قاطی حفظ منابع طبیعی می شودبطورمثال امارات متحده عربی که ازنظرمنابع آب شیرین بسیارفقیراست بزرگترین خریدارمیوه هاوصیفی جات ایران است درصدبالایی ازهندوانه وطالبی ایران باافتخاربه امارات صادرمی شودودرقبال آن پولی گرفته می شودکه دراصل هزینه یک صدم تولیدآن محصول نیست.بطورمثال کارشناسان رسمی جهادکشاورزی اعلام کردندبرای هرکیلوهندوانه حداقل سه هزارلیترآب مصرف می شودحال کاشت آن درمناطق گرمسیرجنوب که تبخیروهدررفت بیشتراست پیشکش.به عبارت دیگرفقط هزینه تولیدیک کیلوهندوانه سه هزارلیترآب باشداین محصول بایدبه چه قیمتی به خارج ازکشورصادرشودکه عادلانه باشد؟
مطمئن هستم که پول عایدی ارزش بیست لیترآب شیرین ماراهم ندارداماچه قهرمانانه گزارش وآمارمی دهیم که امسال صادرات ماچندبرابرشده وبه میلیون تن رسیده است.
هیچ میدانیداگرصدهزارتن فقط هندوانه به خارج صادرکرده باشیم میلیاردهالیترآب پشت صدهارابطورغیرمستقیم ازکشورخارج نموده وبه بهای ناچیزی فروخته ایم؟
چاههای ماخشکتر،دریاچه هابی آب،چشمه هاخشک، سدهاکم آب تر،زمینها بایرتر،گرماوخشکسالی ،رانش زمین ،ریزگردهاوکوچ اجباری عایدی این کم آبی است ودرمقابل اماراتی های زرنگ منابع ارزشمندآب خودراحفظ وبرای کاشت این محصولات هدرنمی دهد!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
حالابرای یک کیلوهندوانه اگرسه هزارلیترآب مصرف شودبرای برداشت یک کیلوبرنج که بایدهمیشه درآقیانوس آب غرق باشدچقدرآب لازم است؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
ازافتخارات بزرگ کشاورزی دولتهای دو ده اخیراین بوده که برنج کاری راازشمال پرآب به بیابانهای مرکزی وجنوب کشورهم کشانده اند.حال شمابیاندیشیدبرنج وشالیزاردرخوزستان واهوازوسیستان بلوچستان باحرارت بالای پنجاه درجه چه میزان آب بایدصرف آن شودتابه سلامتی یک کیلوبرنج ناقابل برداشت شوداگربجای دانه های برنج طلاهم برداشت شودبه جرات می توانم بگویم بازهم ارزش یک هزارم آب مصرفی راندارد.
برداشتهای بی حدوغیرکارشناسی ازآبهای سطحی وغیرسطحی اکثردریاچه هاوچشمه هاورودهاراخشکانیدوپایین رفتن سطح آبهای زیرزمینی باعث نشست زمین درمناطقی گردیدکم کم نواحی بسیاری تبدیل به بیابان می شودودولتهابجای چاره اندیشی فقط مصلحت اندیشی می کنندیابه کنفرانس وهمایشهای پرهزینه اکتفامی نمایند.
اگربرای چندسال هم شده دولت کل کشاورزان مناطق بحران زده راامربه کاشت دیم وخوداری ازکاشت محصولات پرآب بخصوص درمناطق گرمسیرنمایدوحتی خسارت مابه تفاوت دیم وآبی رابه آنان پرداخت نمایدکارعاقلانه ای کرده .
اگردولت محصولاتی که آب بسیارنیازدارندراازخارج واردکندودست ازشعارخودکفایی وتولیدداخلی درزمینه کشاورزی برداردشایددههاسال بعدمقداری ازحجم عظیم خسارتهابه منابع آبی وطبیعت جبران شود.
درغیراینصورت بحران بی آبی وتبعات آن بزودی زودهزاران برابرخسارت بیشتربرکشورواردومیلیونهانفرناچاربه کوچ ازاین بیابان می شوند.
درزمینه حفظ جنگلهانیزبجای ازبین بردن درختان مانندجنگل ابرکه برای جاده سازی خسارتهای جبران ناپذیربه اکوسیستم طبیعی آنجازده شدویابجای اهمال دربرخوردبازمین خواران که درختان وجنگلهارانابودوبه ویلاوکشت وزرع تبدیل می نمایندکمرهمت ببنددوشعاروهمایش وژستهای بیفایده راکناربگذاردتادیرنشده برنامه جامع وعملی وجدی راتدوین واجرانماید.
درفرهنگ وارزشهای مردم هم بایدجایگاه طبیعت پررنگترشودتابسادگی راضی به آسیب زدن به آن نباشیم.درکشوری بخاطریک درخت جاده ای راازمسیرمنحرف می کنندحال آنکه درکشورمابرای مستقیم بودن یک جاده یاکوتاه ترشدن آن صدهاهزاردرخت باارزش قطع می شودنتیجه هم که قابل لمس است: تبدیل اقلیم کوهستانی ایران به اقلیم بیابانی گرم وخشک!!!!!
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر